Większość dzieci, mniej lub bardziej emocjonalnie przeżyje rozstanie z rodzicami i adaptację w nowym miejscu. Także dla rodziców, którzy jak dotąd byli jedynymi i najważniejszymi opiekunami dla swojego dziecka, stresem jest  to, że muszą swoje dziecko pozostawić w nieznanym miejscu.

Zarówno rodzic, jak i dziecko, w tym szczególnym czasie mogą odczuwać takie uczucia jak: smutek, tęsknotę, czy lęk, a uczuć tych nie należy wypierać, ani im zaprzeczać. Są one naturalną reakcją pojawiającą się w pierwszej fazie adaptacji. Dlatego ich występowanie musimy zaakceptować i stopniowo przejść przez ten czas, który prawdopodobnie po pewnym czasie dostarczy nam o wiele przyjemniejszych emocji.

                        Jak długo trwa adaptacja do przedszkola?

   U dzieci okres ten trwa od kilku tygodni do kilku miesięcy. O jego rzeczywistej długości decyduje wiele czynników. Na przykład: dojrzałość emocjonalna konkretnego dziecka, sposób, w jaki do tej pory funkcjonowało, jak również postawa rodziców w tym początkowym okresie.

    Warunkiem pozytywnej adaptacji przedszkolnej jest ugruntowanie się w dziecku przekonania, że rodzic nie odchodzi na zawsze, że wróci po nie, pomimo iż akurat w tym momencie fizycznie nie jest przy nim obecny Prędzej, czy później, w wyniku codziennych doświadczeń, dziecko zaważy tą zależność, więc po prostu trzeba uzbroić się w cierpliwość. Jak każde trudne doświadczenie, przez które się przejdzie, także i to, zdobyte w trakcie adaptacji do przedszkola, ma dużą wartość – uodparnia emocjonalnie, wzmacnia w dziecku  poczucie wiary w siebie i otwiera mu drogę do dalszego rozwoju. 

 

                         Adaptacja rodzica do nowej sytuacji

   Jest ona równie ważna, ponieważ dziecko wyczuwa emocje mamy i taty, i jeśli my będziemy zachowywać się nerwowo, to ten stan udzieli się naszemu dziecku. Dlatego niezwykle ważne jest nasze podejście i  sposób, w jaki przeżywamy rozłąkę z naszym dzieckiem. Nasza optymistyczna postawa na pewno pozwoli dziecku poczuć się pewniej. Trzeba zdać sobie sprawę z tego, że rozłąka i tak kiedyś musi nastąpić.

Jeżeli jesteśmy przekonani, że dobrze robimy ( bo najbardziej znamy swoje dziecko ) to nie możemy nagle, w chwili kryzysu, zmienić decyzję  i już po pierwszym dniu zrezygnować z przedszkola, bo trudno jest patrzeć na płacz dziecka. Płacz jest normalną reakcją na zmianę i rozstanie. Często dziecko płacze przy samym rozstaniu, testując naszą wytrzymałość, jednak, gdy znajdzie się w sali, wśród innych dzieci i nowych zabawek, płacz szybko mija.  Jego zainteresowanie nowym otoczeniem pozwala mu zapomnieć na jakiś czas o tym, co jeszcze przed chwilą działo się w szatni. Później zaczynają się zajęcia, posiłki i inne kolejne czynności, które absorbują uwagę dziecka i tak stopniowo, dzień po dniu, stają się dla niego rutyną, do której się przyzwyczaja.

 

 PIERWSZE DNI  W PRZEDSZKOLU – O CZYM WARTO WIEDZIEĆ !

 

Rodzicu:

  • Musisz być pewien swojej decyzji o posłaniu dziecka do przedszkola.
  • Mów pozytywnie o przedszkolu, ale nie idealizuj go zanadto. Przedstaw je jako przyjemne miejsce, w którym będzie spotykało się z rówieśnikami i poznawało mnóstwo nowych rzeczy.
  • Opowiedz dziecku o tym, jak sam chodziłeś do przedszkola w dzieciństwie. Opowiedz co wspominasz najmilej.
  • Jeśli to możliwe, rozsądnym pomysłem jest, odprowadzenie dziecka w tych pierwszych dniach przez osobę silniejszą emocjonalnie.
  • Nie przedłużaj pożegnań i nie roztkliwiaj się przy dziecku.
  • Nie zabieraj dziecka do domu, gdy płacze przy rozstaniu. Jeśli zrobisz to choć raz, będzie wiedziało, że łzami można wszystko wymusić.
  • Początkowo odbieraj dziecko wcześniej i stopniowo wydłużaj jego pobyt.
  • Zapewniaj dziecko, że wrócisz po nie, podając porę przybycia, np. po obiedzie. Niezwykle istotne jest spełnienie tych umów od samego początku. To budzi zaufanie i dziecku łatwiej jest rozstać się z rodzicem, który każdorazowo przychodzi po nie w ustalonym czasie.
  • Jeśli to możliwe, przez początkowy okres nie przychodź po dziecko jako ostatni.
  • Zadbaj o wygodne ubranie dla dziecka. Pozostaw w szatni dodatkowe ubranie na zmianę.
  • Nie zmuszaj dziecka do tego, by zawsze od razu opowiadało o tym, co wydarzyło się w przedszkolu. Z czasem maluch sam zacznie dzielić się swoimi przeżyciami.
  • Warto nawiązać kontakt z wychowawcą grupy. Nauczycielka chętnie poinformuje rodzica o tym, jak dziecku minął dzień: jak radziło sobie z codziennymi czynnościami samoobsługowymi, jak zjadło posiłek, jak się zachowywało, jak bawiło się z rówieśnikami.
  • Nie strasz dziecka przedszkolem, stosując ostrzeżenia typu: jak pójdziesz do przedszkola to dopiero cię nauczą.
  • Nastaw się pozytywnie – zarażaj dziecko swym optymizmem.
  • Nie miej wyrzutów sumienia, że „zostawiasz” dziecko.
  • Pamiętaj, że płacz dziecka jest naturalną reakcją na zmianę i rozstanie, często nie trwa tak długo, jak nam się wydaje.
  • Nie poddawaj się po kilku pierwszych „płaczliwych” dniach – trudne emocje w tych dniach są naturalne i trzeba je zaakceptować.
  • Zaufaj nauczycielkom w przedszkolu, które są specjalistkami w swoim fachu.
  • Skup się na korzyściach, które dzięki przedszkolu zyska Twoje dziecko.
  • Trzeba wziąć pod uwagę fakt, że rozłąka i tak kiedyś nastąpi, bo dziecko pójdzie do szkoły, a przygotowanie do niej zdobywa właśnie w przedszkolu.
  • Pamiętaj! Każda zmiana daje szansę na rozwój. Zdobyte w przedszkolu doświadczenia są jedyne w swoim rodzaju. Grupa przedszkolna daje możliwość poznania podstawowych zasad życia społecznego.

 

Zgodnie za słowami Roberta Fulghum`a: 

  „Wszystkiego co naprawdę warto wiedzieć nauczyłem się w przedszkolu”  

Pozwólmy dzieciom cieszyć się beztroskim dzieciństwem !

 
Używamy cookies w celu prowadzenia anonimowych statystyk oraz w celu prawidłowego działania strony. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia w twojej przeglądarce. Zrozumiałem. Nie pokazuj więcej tej informacji.